สมรภูมิในฐานะวัฒนธรรม
ประวัติศาสตร์การทหารจีนไม่ใช่แค่ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับสงครามเท่านั้น แต่มันคือประวัติศาสตร์วัฒนธรรม สมรภูมิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดถูกเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านนวนิยาย โอเปร่า ภาพยนตร์ และเกมวิดีโอจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของศัพท์วัฒนธรรม ทุกคนในจีนรู้จักสมรภูมิหงสาผา (Red Cliffs) แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยศึกษาประวัติศาสตร์การทหารก็ตาม
สมรภูมิหงสาผา (赤壁之战, 208 ค.ศ.)
สมรภูมิที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์จีน เล่าถึง เหล่ากวน (Cao Cao) เจ้าผู้ครองแคว้นทางตอนเหนือของจีน ได้นำกองทัพขนาดใหญ่ลงไปทางใต้ เพื่อพิชิตรัฐอิสระที่เหลืออยู่ กองกำลังพันธมิตรของ ซุนกวน (Sun Quan) และ เล่าปี่ (Liu Bei) ที่มีจำนวนคนน้อยกว่าอย่างมากสามารถเอาชนะแต่เหล่ากวนได้ด้วยการใช้การโจมตีด้วยไฟ การหลอกลวง และยุทธวิธีทางเรือที่เหนือกว่า
สมรภูมิแห่งนี้ไม่ได้เป็นที่รู้จักแค่เพราะความสำคัญทางยุทธศาสตร์ (แม้ว่าจะมีผลสำคัญ — เพราะมันป้องกันไม่ให้จีนรวมชาติได้เป็นเวลาอีก 60 ปี) แต่เพราะเรื่องราวต่างๆ เช่น จูกัดเหลียง (Zhuge Liang) การยืมลูกศรด้วยเรือฟาง การแกล้งหนีของ หวางไก่ (Huang Gai) และการโจมตีด้วยไฟที่ทำลายกองเรือของเหล่ากวน คุณอาจสนใจ สมรภูมิเฟยสุ่ย: เมื่อ 80,000 คนเอาชนะ 800,000 คน ด้วย
เรื่องราวเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นนิยาย — มาจากนวนิยาย สามก๊ก (Romance of the Three Kingdoms) มากกว่าจากบันทึกประวัติศาสตร์จริง แต่พวกมันกลับกลายเป็นจริงยิ่งกว่าประวัติศาสตร์ที่แท้จริง เมื่อคนจีนคิดถึงสมรภูมิหงสาผา พวกเขาจะนึกถึงความอัจฉริยะของจูกัดเหลียง ไม่ใช่ผู้บัญชาการกองทัพจริงที่สู้รบที่นั่น
การล้อมเมืองเซียงหยาง (襄阳之战, 1267-1273)
การล้อมเมืองเซียงหยางโดยกองทัพมองโกลเป็นหนึ่งในการล้อมที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลก เมืองนี้ถูกป้องกันโดยนายพลหลู่เวินหวน (Lü Wenhuan) ของราชวงศ์ซ่ง เป็นเวลาหกปีท่ามกลางกองทัพมองโกลของข่านคุบไล (Kublai Khan)
เหตุการณ์ล้อมเมืองนี้มีความสำคัญในวัฒนธรรมจีนเพราะเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของอารยธรรมจีนกับการรุกรานจากต่างชาติ เมื่อเซียงหยางถูกพิชิต ชะตากรรมของราชวงศ์ซ่งก็ถูกกำหนดไว้แล้ว และราชวงศ์หยวนของมองโกลก็เข้ามาปกครอง
จิน หยง (Jin Yong) ใช้การล้อมเมืองเซียงหยางเป็นฉากสำคัญในนวนิยาย Return of the Condor Heroes ในเวอร์ชันของเขา ตัวเอกในนิยาย หยางกั๋ว (Yang Guo) ช่วยปกป้องเมือง สร้างการผสมผสานระหว่างโศกนาฏกรรมทางประวัติศาสตร์กับจินตนาการศิลปะการต่อสู้
สมรภูมิเฟยสุ่ย (淝水之战, 383 ค.ศ.)
ราชวงศ์จิ้นตะวันออก (Eastern Jin Dynasty) ที่มีทหาร 80,000 คน ชนะกองทัพของราชวงศ์ฉินเก่า (Former Qin Dynasty) ที่ลือกันว่ามีถึง 870,000 คน ชัยชนะนี้ได้รับจากสงครามจิตวิทยา — ผู้บัญชาการจิ้นสั่งให้กองทัพฉินถอยหลังเล็กน้อยเพื่อเปิดทางให้กองทัพจิ้นข้ามแม่น้ำ แต่ระหว่างถอยทัพ ความหวาดกลัวได้แพร่กระจายในแถวกองทัพฉินจนการถอนทัพกลายเป็นการแตกพ่ายอย่างหนัก
สมรภูมิทำให้เกิดสำนวนจีนว่า "风声鹤唳" (เฟิงเสียงเหอลี่ — "เสียงลมและนกกระเรียน") หมายถึงความกลัวจนได้ยินเสียงธรรมดาเป็นเสียงของศัตรู ทหารหนีของฉินได้ยินเสียงลมในต้นไม้และเสียงกระเรียนร้อง จึงคิดว่ากองทัพจิ้นกำลังไล่ตามพวกเขา
สมรภูมิฉางผิง (长平之战, 260 ปีก่อนคริสตกาล)
สมรภูมิที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์จีนโบราณ รัฐฉินเอาชนะรัฐเจ้า (Zhao) และรายงานว่า...