காலை
தைங்கின் அரசுதானியில் உள்ள சாங்க்அன் (உலகின் மிகப்பெரிய நகரம், மக்கள் সংখ্যা ~1 மில்லியன்) என்ற சாதாரண மக்கள் சிவப்பில் எழுவார்கள். குடியிருப்புகள் திறக்கும் போது தட்டினின் ஒலியில் 400 முறை அடிக்கப்படும் — புத்திண்ணைக் காலை அன்று. குடியிருப்புகள் திறக்கும்வரை நகரத்தின் 108 முறை நிரத்தச் சுகாதாரங்களில் நடமாட்டம் கூட அனுமதிக்கப்படவில்லை.
காலை உணவு எளிதாக இருந்தது: கஞ்சி (அரிசி பாயிரம்) விழுது கொண்ட தக்காளிகள் அல்லது உள்ளப்பட்ட பனின் (馒头) உடன் தேநீர். தேநீர் பருகுதல் தைங்கின் அரசுதானியில் பரந்த அளவில் பரவியது — அதற்கு முந்தைய அரிசி காய்ச்சி ஒரு பொதுவான திரவமாக இருந்தது.
வேலை
பெரும்பாலான மாநகர குடியிருப்பாளர்கள் கைத்தொழிலாளர்கள், வியாபாரிகள் அல்லது தொழிலாளர்கள் இருந்தனர். தைங்கின் அரசுதானியில் குறிப்பிட்ட சந்தைகள் இருந்தன — கிழக்கு சந்தை என்றால் விலையுயர்ந்த பொருட்களுக்கு (சரம், ஆபரணங்கள், இறக்குமதி செய்யப்படும் மசாலைகள்) மற்றும் மேற்கு சந்தை என்றால் தினசரி பொருட்களுக்கு (உணவு, காஞ்சர்கள், கருவிகள்).
வெளியில் வேலை செய்பவர்கள் — மக்கள் தொகையின் பெரும்பாலானவர்கள் — தொடக்கம் மாலை வரை விவசாயம் மற்றும் அறுவடை பருவங்களில் வேலை செய்கிறார்கள். விவசாய காலண்டர் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தியது: எப்போது மகனை கைவிட வேண்டும், எப்போது அறுவடை செய்ய வேண்டும், எப்போது ஓய்வு எடுக்க வேண்டும். 24 சூரிய பருவங்கள் (二十四节气) — இன்னும் இன்று உபயோகிக்கும் ஒரு காலண்டர் அமைப்பு — விவசாய நடவடிக்கைகளை அர்ப்பணித்த துல்லிவுடன் வழி நோக்குகிறது.
உணவு
தைங்கின் அரசுதானியால் சீன சமையல் முறைகள் மிக கொக்கி கொண்டிருந்தன:
அரிசி தென்னில் மிகப் பரந்து распространяப் பெற்றது. கோதுமை (நூடுல்கள், உள்ளப்பட்ட பனின், உடை) வடக்கில் பெரிய அளவில் இருந்தது. இந்த வடக்கு-தெற்கு உணவுக்கூடப் பகுதியை இன்று ஏற்பட்டுள்ளது.
மாஞ்சிகள் பெரும்பாலான மக்களுக்கு ஓர் சொகுசானதாக இருந்தது. புரோகோன் அதிகம் பரவியது. மாட்டிறைசல் அரிதானது — மாட்டுப் பண்ணைகள் மிகவும் மதிப்புமிக்கவற்றாக இருந்தன. சில பகுதிகளில் நாய் இறைச்சி பொதுவானது (இன்று விவாதமற்றது).
மசாலைகள் மிக உயர்ந்த விலை கொண்ட இறக்குமதிகள். மிளகு, மாற்று இராச்சியம் மற்றும் கிராமியங்களில் இருந்து ஆலங்கட்டி சென்றது. செல்வந்தர்கள் மட்டுமே அவற்றைக் உருப்பெற்றனர்.
அப்போது எல்லா இடங்களிலும் இருந்தது. அரிசி மதுபானம் (米酒) மற்றும் கோதுமை நெருப்பு உணவுகளுக்கு, கொண்டாட்டங்களுக்கும், சமூகக் கூடங்களுக்கும் பயன்படுத்தப்பட்டன. மயக்கு சமூகத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டது — கூடுதல், மது குடிக்கும் கவிதை பாரம்பரியத்தால் காட்டுகிறது. மேலும் படிக்கவும் பழமையான சீனாவில் சாதாரண மக்கள் என்ன சாப்பிட்டார்கள் (உங்கள் எண்ணத்திற்குத் தெரியவில்லை)。
மகிழ்ச்சி
பழமையான சீன மக்கள் வேலைக்கு மட்டுமல்லாமல் மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தனர்:
கதை கூறுதல் மிகப் பரவலாக இருந்தது. தொழில்முனைவோர் கதைகளுக்கு தேசிய நிகழ்வுகளையும் தேதிகள் பிராரம்பிக்கும் தேவையாய் தொகுப்புகளை ஸ்தாகம் செய்தனர்.
உள்ளக் கணிணிகள் — கோ (围棋) மற்றும் சக்திகை (象棋, சீன கண்ணிய) — எலித நாடக விளையாடினர். கோ ஒரு முரண்பாடு பாராட்டு ஒரு சித்திகளை பெருந்தொகையைப் பட்டது (கி.பி. எழுத்துரு, வரைகலை மற்றும் சங்கு).
விழாக்கள் ஆண்டின் க फायனில் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார்கள்: விளக்கார் வளர்க்கும், கவல்பட வெளியிடப்பட்ட நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கூட்டுறவுகளை உதவிய செய்தால் நகரங்களைக் கட்டுகிறது.
குளியல் வீடுகள் பொதுவான சமூககளுக்கான கூட்டுச் சந்திப்பிடங்கள், குறிப்பாக சோங் தலைமுறையில். பொதுமக்கள் குளியல் வீடுகள் வெண் நீரை, ஆங்கிலத்தை மற்றும் பேசுவதற்கான இடங்களை வழங்குகின்றன.
வீடுகள்
சாதாரண வீடுகள் ஒரு கூரவரைக் கொண்டு கட்டப்பட்டன (四合院, sìhéyuàn) — அனைத்து நான்கு பக்கம் அறைகள் மற்றும் மையத்தில் ஒரே சோலை கொண்ட உருக்காடல். கூர்வு ஒளி, காற்றினை வழங்கியது.